در انتظار آقا

دعا کنید بیاید مسافری که نیامد

وکوچه کوچه بنازم به عابری که نیامد

دوباره مثل گذشته تمام فاصله ها را

غزل غزل بنویسم به شاعری که نیامد

شکسته بغض غرورم در انتظار عجیبی

دعا کنید بیاید مسافری که نیامد

نویسنده:گمنام

ای آنکه در نگاهت حجمی زنور داری
کی از مسیر کوچه قصد عبور داری؟

چشم انتظار ماندم، تا بر شبم بتابی
ای آنکه در حجابت دریای نور داری

من غرق در گناهم، کی می کنی نگاهم؟
برعکس چشمهایم چشمی صبور داری

از پرده ها برون شد، سوز نهانی ما
کوک است ساز دلها، کی میل شور داری؟

در خواب دیده بودم، یک شب فروغ رویت
کی در سرای چشمم، قصد ظهور داری؟

اینجا کسی برای تو جا وا نمی کند             این خاک احترام به دریا نمی کند

شهر پر از هوس نفسم را گرفته است         اینجا کسی هوس مسیحا نمی کند

دنیا مرا برای خودش خواست ای رفیق         شیطان که فکر آدم وهوا نمی کند

نامت برای دفع بلا روی طاقچه است            ور نه کسی نگاه به آقا نمی کند

خون می خوریم وشکر خداوند می کنیم       با ما فراق بهتر از این تا نمی کند

ای قلم سوزلَرین دَه اَثریوخ

ای قلم در حرف هایت اثری نیست

 آشنا دَن مَنَه بیرخَبَر یوخ

از آشنا برای من خبری نیست

 

گَلدی بو جومعَه دَ گِشدی آلله

این جمعه هم آمد و گذشت ای خدا

 فاطمَه یوسیفینَّن خبر یوخ

از یوسف فاطمه(س)خبری نیست

 یاندی پروانَه لَرشمعِ سوندی

پروانه سوخت و شمع زندگیش خاموش شد

 آیریلیقدان اورَه قانَه دوندی

از جدایی دل ها خون شد

 شَأنیدَه رُتبَه دَه بی بَدَل سَن

در شأن و مقام بی همتایی

 هرگوزَل دَن آقا سَن گوزَل سَن

از هرزیبایی آقا تو زیباتری

 کیم دییر آیریلیق در دَه سال ماز؟

چه کسی می گوید جدایی انسان را دردمند نمی کند؟

 عاشیقین صبرینی اَل دَن آلماز؟

وصبرِ عاشق را لبریز نمی کند؟

 ای گوزوم یول لارا باخ داریخما

ای چشمم به راه نگاه کن و دل تنگ مشو

 گون همیشَه بولوت آت دا، قالماز

چون که خورشید همیشه زیر ابر نمی ماند

 قونچَه گول لَر نَه اندازَه سُل سون

غنچه ی گل چقدر پرپر شود؟

قلبیلَر قویما قانیلَه دُلسون

مگذار قلب ها خون شود

گَلدی بو جُمعَه دَه گَلمَدین سَن

این جمعه هم آمد ولی شما نیامدید

 گون سایِم جمعه ی دیگَر اولسون

روزها را می شمارم تا جمعه ی دیگر برسد

 ای "صفایی" هَلَه دُز فراقه

ای "صفایی" صبر کن در فراقش

 یول سالاخ بیزدَه بیردَه عراقَه

تا بارِ دیگر مسیرمان به طرف عراق بیفتد

قلبیلَر غُصَّه دَن داغلی قالدی

قلب ها از غصه ات داغدارشده است

 یا امام زمان گَل اَمان دی

یا امام زمان(عج)بیا  و رحم کن

زن و مهدویت

یکی از عرصه­های مهم و در عین حال، نیازمند فراهم سازی زمینه­های مطالعه و تحقیق در حوزه مهدویت‌پژوهی، بررسی مسائل مرتبط با زنان در فرهنگ مهدوی است. زنان، بخش عمده یک جامعه را تشکیل داده و با توجه به نقش‌های خاص­شان در عرصه خانواده و جامعه، توجه به آنان در هر گونه برنامه‌ریزی ترویج فرهنگ مهدوی، لازم و ضروری است. با توجه به نقش تربیتی و مادری زنان، کلید یک جامعه مهدوی پویا و مؤثر در دستان زنان است. سخن رهبر کبیر انقلاب اسلامی ایران، حضرت امام خمینی رحمه الله علیه در تأکید بر نقش انسان ساز زنان، بیانی شیوا و رسا از این نکته است: «از دامن زن مرد به معراج می­رود».[1]

اینک که در چشم اندازهای جهانی ظهور منجی؛ جهان، منتظر رقم خوردن چنین لحظه تاریخی است، ضرورت دارد تا در مجامع علمی و به تبع آن در عرصه­ اجتماعی، مکانیسم‌ها و جایگاه و نقش زنان در ارتباط با این امر مهم، با اتقان و شفافیت علمی کافی مورد بحث و بررسی قرار گیرد. متأسفانه، حوزة مطالعات زن و مهدویت، از جمله عرصه­های مطالعه و تحقیق است که مورد توجه جدی عالمان و کارشناسان قرار نگرفته است. به رغم وجود میراث گرانسنگ دینی و آثار ارزش‌مند علمای گذشته در فراهم سازی زیرساخت‌های لازم برای مطالعه و تحقیق در این زمینه، جامعه علمی ما اقدام جدی در این زمینه انجام نداده است. هنوز بسیاری از عرصه­های مطالعاتی مهدویت از جمله حوزه زن و مهدویت، به خوبی مورد غور و تفکر قرار نگرفته است.

بدون تردید اصول معارف مهدوی در ارتباط با زنان در منابع دینی ما وجود دارد. اما نکته حائز اهمیت در این زمینه، تبیین روزآمد این معارف است. رشد و گسترش علوم انسانی در عرصه­های مختلف، کمک‌های شایانی به درک عمیقتر معارف دینی در این زمینه نموده است. امروزه به مدد بهره­گیری از این علوم، می­توان بسیاری از معارف را که در لسانِ روایات، به صورت اشاره و اختصار بیان شده است، تبیین مجدد نموده و بسط داد. رشد و گسترش علوم تربیتی، روان‌شناسی، جامعه شناسی، فلسفه اخلاق، مدیریت، علوم سیاسی و بسیاری از علوم دیگر که امروز؛ در فرایند نهضت نرم افزاری و تولید علم نمایی از جامعیت حوزه­ها و مراکز علمی ما نوید می­دهد، بر عالمان هر کدام از این حوزه­های مطالعاتی ملزم می­دارد تا با تأمل مجدد در لسان و تعابیر دینی و به ویژه معارف گهر بار اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام، آنها را به صورت روزآمد به جامعه دینی ارائه نماید. بدون تردید حوزه معارف زن و مهدویت نیز، یکی از این حوزه­هاست.

آن‌چه در این شماره به علاقه‌مندان معارف مهدوی ارائه می­شود، صرفاً تلاشی برای فتح باب در این زمینه است. البته در گذشته، فعالیت‌هایی صورت گرفته است؛ اما به نظر می­رسد هنوز کار بیشتری لازم است و بدین جهت برخی از مباحث مطرح در این زمینه، صبغة اکتشافی و فراهم سازی تحقیقات عمیق‌تر بعدی یافته است.

در اینجا لازم است با تقدیر و تشکر از تمامی محققان محترمی که ما را در تبیین معارف مهدوی یاری می­رسانند، خاطر نشان سازیم که امیدواریم در آینده با رویکردی مجدد به این حوزه، مباحث را با عمق و غنای بیشتری پیگیری نماییم. 

بر خود لازم می‌دانیم از مركز امور زنان و خانواده ریاست جمهوری که با درک اهمیت این حوزه از معارف دینی و احساس مسئولیت در ترویج فرهنگ مهدوی در میان قشر زنان جامعه اسلامی، فصلنامه را مورد توجه و حمایت خویش قرار دادند، تقدیر و سپاس‌گزاری نماییم. هم چنین از همکاران گرامی در پژوهشکده انتظار نور و به‌ویژه گروه تحقیقاتی زن و مهدویت آن ـ که برخی از تحقیقات انجام شده توسط محققان و همکاران آن مرکز را در اختیار فصلنامه قرار دادند ـ تقدیر و سپاسگزاری می­کنیم.

امیدواریم خوانندگان گرامی فصلنامه، کماکان ما را با ارائه رهنمودها و انتقادات خویش، مورد لطف قرار داده و فضای بحث و گفت‌وگو در باب معارف مهدوی را رونق بیشتری ببخشند.

منبع: مجله علمی تخصصی انتظار موعود